مشهدي رها

1391/7/25 9:11

نویسنده : مامان رها

1,000 بازدید

اشتراک گذاری

دختر گلم سلام

اين مدت خيلي اتفاق ها افتاده. از دمرشدن ت در 119 روزگي گرفته تا سفر به مشهد(8- 14 مهر) و زدن واكسن 4 ماهگي البته در 15 مهر و خوش خنده شدن تو خانم گل. وقتی مي نشانم ت تكيه كه با بالش داري نمي افتي. روي زمين كه هستي سر و كمرت را هي بالا و پايين ميكني. سخنراني هايت خيلي جالب شده. اخر حرف زدن هايت ديگر خسته كه ميشوي لجت ميگير و يكجور خاصي جيغ ميكشي. انگار ناراضي باشي كه چرا حرف زدن ت مثل ما نيست يا چرا ما مثل تو حرف نمي زنيم. فكر كنم زبانت زود وا شود. همه اين را ميگويند. اسمت را ميشناسي. دوربين را هم كه خيلي وقت است ميشناسي. گاهي انگاري كه ژست بگيري. خيلي خوب توجه ميكني. انگار كه ارزيابي كني موقعيت را. خنده ي زوري كه ميكنم خنده ات ميگيرد. شيرين تر از قبل شده اي. خوش قلق تر. البته هنوز گريه زاري ميكني. هنوز گاهي انر مي افتي و ديگر كوتاه نمي آيي اما خوش خلق تر شده اي در كل. بازي كه مي كنيم دوست داري. "برپا برجا" . "دالي موشه" "اتل متل توتوله". "موشه مياد مياد مياد". گفتن صداي حيوانات. گرفتن توپ و جغجغه هات و عقب و جلو آوردنشان. ماليدن كف پاهايت و سرانگشتانت روي گونه هايت به خنده ات مي اندازد. بالا و پايين ت كه ميكنم قهقهه ميزني. گاهي روي دلم كه مي نشانم ت بپربپر ميكنم ت و مي خندي گاهي هم بدون اين كه كار خاصي بكنم از ته دل ميخندي با شادي بسيار. از همان 120 روزگي به دهانت گاهي خوراكي ميمالم. مثل سيب و هلو. با دكترت هم مشورت كردم و بنا شد از 5 ماهگي غذاخور شوي. البته شروع با آب برنج بدون نمك. قربان تو نازنينم شوم. خيلي دوستت دارم و مرا ببخش اگرگاهي انرژي كم مي آورم.

اين هم يك سري از عكس هايت:

28 شهريور- رها در حال خواب
28 شهريور 91 - من فداي تو بشوم كه خواب آلوده كه هستي يا دست راستت را به سر يا پيشاني يت ميگذاري يا دست چپت را توي صورتت ميكني.

2مهر-
2 مهر 91- رها خانم در قنداق فرنگي در حال فكر كردن

3مهر- تلاش براي نشاندن رها
3 مهر 91 - تلاش براي نشاندن رها.
سرت گير مي كرد به سر خرس ورگرنه روي دلم كه هستي تكيه به رانوانم كه داري بدون كمك من مي نشيني.